WPAD is 'n protokol wat 'n toestel toelaat om outomaties die korrekte proxy-bediener vir 'n netwerk sonder handmatige opstelling te ontdek en te konfigureer, deur DHCP of DNS te gebruik om 'n konfigurasie-lêer genaamd wpad.dat te lokaliseer.
WPAD het bekende sekuriteitsrisiko's: US-CERT het gewaarsku dat aanvallers domeine kan registreer wat ooreenstem met gelekte WPAD-vrae en proxy-konfigurasielêers kan bedien vir man-in-the-middle-aanvalle, en het aanbeveel om outomatiese proxy-ontdekking te deaktiveer tensy stelsels slegs op interne netwerke gebruik word.
Wat die wpad.dat-lêer Bevat
Die lêer is 'n proxy outo-konfigurasie (PAC) lêer: 'n JavaScript-funksie, FindProxyForURL(url, host), wat besluit vir elke versoek of dit direk of deur 'n proxy moet aansluit. Dit gee 'n string soos PROXY proxy.example.com:8080; DIRECT terug. Wanneer verskeie opsies gelys is, gebruik Firefox die linkermost een en beweeg na die volgende as dit nie kan aansluit nie.
Standaardstatus
WPAD is nooit as 'n internetstandaard gepubliseer nie. Die IETF-konsep wat dit beskryf het, is laas in Julie 1999 opgedateer en het verval sonder om 'n RFC te word.