Proxy ayarları, bir cihazın, tarayıcının veya uygulamanın trafiğini bir proxy sunucusu üzerinden gönderip göndermeyeceğini ve ona nasıl ulaşacağını belirten yapılandırma seçenekleridir. Bu, proxy'nin adresi, portu ve giriş bilgileri gibi bilgileri içerir. Bu ayarlar olmadan, trafik doğrudan web sitelerine gider.

Proxy Ayarlarının İçeriği

  • Adres ve port: proxy'nin IP adresi veya ana bilgisayar adı ve port numarası.
  • Protokol: Örneğin, macOS'un web (HTTP) proxy'si, güvenli web (HTTPS) proxy'si ve SOCKS proxy'si için ayrı girişleri vardır.
  • Giriş bilgileri: proxy bunları gerektiriyorsa bir kullanıcı adı ve şifre. proxy kimlik doğrulaması için bakın.
  • Atlama listesi: proxy'yi atlaması gereken ana bilgisayarlar ve alan adları. Windows ayrıca yerel (intranet) adresleri için proxy'yi atlama seçeneğine sahiptir.
  • Otomatik kurulum: bir adres yazmak yerine, bir cihaz ağın proxy ayarlarını otomatik olarak algılayabilir veya bir kurulum betiği yükleyebilir; bu betiğe PAC dosyası da denir. WPAD otomatik keşif için tasarlanmış bir protokoldür.

Proxy Ayarlarının Yapılandırıldığı Yerler

  • İşletim sistemi: Windows ve macOS, birçok uygulamanın takip ettiği sistem genelinde ayarları saklar. Windows'ta, bir VPN bağlantısının kendi proxy ayarları vardır ve bunları ayrı olarak ayarlamanız gerekir.
  • Tarayıcılar: Chromium tabanlı tarayıcılar, --proxy-server komut satırı bayrağının geçersiz kılabileceği sistem ağ ayarlarını kullanır. Firefox, sistem ayarlarını veya kendi ayarlarını kullanabilir: proxy yok, otomatik algılama, manuel yapılandırma veya bir PAC dosyası URL'si.
  • Komut satırı araçları: curl, ortam değişkenlerini okur. http_proxy yalnızca küçük harfle çalışır, HTTPS_PROXY, ALL_PROXY (tüm protokoller) ve NO_PROXY (atlanan ana bilgisayarlar) büyük harfle de olabilir.
  • Kod: kazıyıcılar ve diğer betikler, her istek veya oturum için kodda proxy ayarlayabilir.

Proxy Çalışmadığında Kontrol Edilmesi Gereken Ayarlar

  • Uygulamanın okuduğu ayarlar: ortam değişkenlerini okuyan bir komut satırı aracı sistem ayarlarını göz ardı eder ve kendi yapılandırmasına sahip bir tarayıcı da bunları göz ardı edebilir.
  • Yerel adresler: Microsoft, kuruluşunuz aksi belirtmedikçe yerel adresler için proxy'yi atlama seçeneğinin açık tutulmasını önerir.
  • SOCKS ile DNS: Uygulama, proxy üzerinden değil, kendisi ana bilgisayar adlarını çözümlüyorsa, sorgulamalar bunu atlayabilir ve DNS sızıntısına neden olabilir. Firefox'un DNS'i SOCKS5 proxy'si üzerinden göndermesi varsayılan olarak Firefox 128'den beri açıktır.

Web Kazıma İçin Ne Anlama Geliyor

Sistem genelindeki ayarlar, her uygulamayı tek bir proxy üzerinden gönderir. Her istek veya oturum için proxy'yi ayarlayan bir kazıyıcı, her oturumu farklı bir adres üzerinden gönderebilir; bu, IP döngüsü'nün temelidir.

İlgili Terimler